Ustawa o dostępności 2025: sklep internetowy i EAA

Czym jest European Accessibility Act

European Accessibility Act, po polsku Europejski akt o dostępności, to dyrektywa (UE) 2019/882. Ustala wspólne dla całej Unii wymagania dostępności dla wybranych produktów i usług. Chodzi o to, żeby osoba niewidoma, słabowidząca, niesłysząca albo z ograniczoną sprawnością rąk mogła samodzielnie kupić bilet, otworzyć konto czy złożyć zamówienie w sklepie internetowym.

Państwa członkowskie miały czas na wdrożenie dyrektywy do 28 czerwca 2022 r. Same wymagania stosuje się od 28 czerwca 2025 r. Od tego dnia nowe usługi objęte dyrektywą powinny być dostępne. Dla umów o świadczenie usług zawartych wcześniej przewidziano okres przejściowy do 28 czerwca 2030 r.

Dla właściciela małego sklepu internetowego najważniejsze jest jedno: dyrektywa nie dotyczy wszystkich stron internetowych. Dotyczy określonej, zamkniętej listy usług dla konsumentów. Sklep online jest na tej liście. Strona wizytówka zwykle nie.

Polska ustawa o dostępności z 26 kwietnia 2024 r.

W Polsce dyrektywę wdraża ustawa z 26 kwietnia 2024 r. To ona, a nie sama dyrektywa, jest podstawą obowiązków polskiego przedsiębiorcy. Zanim powołasz się na konkretny artykuł, sprawdź aktualny tekst ustawy w Dzienniku Ustaw. Przepisy wykonawcze i praktyka urzędów wciąż się kształtują.

Ustawa przenosi do polskiego prawa ten sam zakres co dyrektywa: listę objętych usług, wymagania techniczne, zwolnienie dla mikroprzedsiębiorstw i terminy. Nadzór nad przestrzeganiem wymagań sprawują wyznaczone organy nadzoru rynku. Mogą one żądać wyjaśnień, nakazać usunięcie niezgodności i nałożyć karę pieniężną.

Nie podajemy tu wysokości kar. Dane z różnych źródeł branżowych są niespójne, a jedynym wiarygodnym punktem odniesienia jest tekst ustawy. W praktyce dla małej firmy ważniejsze od maksymalnej kary jest to, że niedostępny proces zakupu po prostu traci klientów, a skarga klienta może uruchomić kontrolę.

Czy ustawa dotyczy Twojego sklepu internetowego

Dyrektywa wymienia usługi dla konsumentów, które muszą być dostępne. Według listy w art. 2 dyrektywy są to między innymi:

• usługi handlu elektronicznego, czyli sklepy internetowe i aplikacje, w których konsument zawiera umowę i płaci online,
• usługi bankowości detalicznej,
• e-booki oraz specjalne oprogramowanie do ich czytania,
• usługi łączności elektronicznej, na przykład komunikatory czy telefonia internetowa sprzedawane konsumentom,
• usługi dostępu do audiowizualnych usług medialnych,
• elementy usług przewozu pasażerów: lotniczego, autobusowego, kolejowego i wodnego, w tym sprzedaż biletów online,
• bankomaty, terminale płatnicze i inne terminale samoobsługowe.

Mikroprzedsiębiorstwa, sprzedaż B2B i strony wizytówki

Mikroprzedsiębiorstwa świadczące usługi są zwolnione z wymagań dostępności dla tych usług. Mikroprzedsiębiorstwo to firma, która zatrudnia mniej niż 10 osób i ma roczny obrót nieprzekraczający 2 mln euro albo roczną sumę bilansową nieprzekraczającą 2 mln euro. Oba warunki muszą być spełnione jednocześnie: liczba pracowników i próg finansowy.

Przykład: sklep z herbatą, który zatrudnia 6 osób i ma 1,2 mln euro obrotu, korzysta ze zwolnienia dla usług. Sklep z 12 pracownikami i 900 tys. euro obrotu już nie. Uwaga: zwolnienie obejmuje usługi. Jeśli sam wprowadzasz na rynek produkt objęty dyrektywą, na przykład czytnik e-booków czy terminal, wymagania projektowe zwykle nadal obowiązują, a ulga dotyczy głównie dokumentacji.

Według źródeł branżowych mikroprzedsiębiorstwo powinno na żądanie organu nadzoru umieć wyjaśnić, dlaczego korzysta ze zwolnienia. Warto więc mieć krótką notatkę z liczbą pracowników i danymi finansowymi.

Sprzedaż wyłącznie firmom (B2B) i proste strony wizytówki z formularzem kontaktowym zazwyczaj nie mieszczą się w katalogu usług dyrektywy. To jednak interpretacja praktyków, a nie wprost zapisany wyjątek. Jeśli Twoja platforma B2B ma też ścieżkę zakupu dla konsumentów, ta ścieżka może być objęta wymaganiami. W przypadkach granicznych warto zapytać prawnika.

Terminy: co już obowiązuje

Najważniejsze daty są proste. Dla nowych usług wymagania obowiązują już od ponad roku. Okres przejściowy dotyczy tylko umów zawartych przed 28 czerwca 2025 r.

Co musi być dostępne: EN 301 549 i WCAG 2.1 AA

Punktem odniesienia jest europejska norma EN 301 549. W części dotyczącej stron i aplikacji odwołuje się ona do wytycznych WCAG 2.1 na poziomie AA. W praktyce to WCAG 2.1 AA jest listą kontrolną, według której ocenia się serwis. Według dostępnych informacji publikacja zaktualizowanej normy zharmonizowanej w Dzienniku Urzędowym UE się opóźniła, więc warto śledzić jej status. WCAG 2.1 AA pozostaje rozsądnym minimum.

Najważniejsze są części serwisu, przez które konsument korzysta z usługi: wyszukiwanie i karta produktu, koszyk, formularz zamówienia, płatność, rejestracja i logowanie, konto klienta, a także informacje o produkcie i warunkach sprzedaży. Blog czy strona „O nas” mają mniejsze znaczenie, ale dostępna nawigacja całego serwisu i tak jest potrzebna, żeby w ogóle dotrzeć do koszyka.

Warto też przygotować deklarację dostępności, czyli krótki opis tego, jak Twoja usługa spełnia wymagania, co jeszcze nie działa i jak klient może zgłosić problem. W Niemczech krajowa ustawa wprost wymaga jej publikacji. Dokładną formę wymaganą w Polsce sprawdź w ustawie. Nawet jeśli nie jest obowiązkowa w Twoim przypadku, taka strona pokazuje klientom i urzędowi, że temat jest pod kontrolą.

Test w 10 minut: sprawdź swój sklep sam

Ten test nie zastąpi audytu, ale szybko pokaże największe problemy. Wykonaj go na stronie głównej, karcie produktu i w koszyku aż do formularza płatności.

• Klawiatura: odłóż mysz. Przejdź przez sklep klawiszem Tab. Czy widzisz, gdzie jest fokus? Czy dodasz produkt do koszyka i dojdziesz do płatności bez myszy?
• Kontrast: czy szary tekst na jasnym tle da się wygodnie przeczytać? Przyciski i ceny powinny być wyraźne. Proporcje kontrastu zmierzysz bezpłatnym narzędziem w przeglądarce.
• Teksty alternatywne: zdjęcia produktów powinny mieć opis (atrybut alt), na przykład „Czarny czajnik stalowy 1,7 l”, a nie „IMG_2041”.
• Etykiety formularzy: każde pole w zamówieniu, takie jak imię, adres czy kod pocztowy, musi mieć widoczną etykietę, a nie tylko szary podpowiadacz, który znika po kliknięciu.
• Powiększenie 200%: powiększ stronę w przeglądarce do 200%. Czy tekst się nie nakłada, a przycisk „Zamawiam” nadal jest widoczny?
• Napisy: jeśli masz filmy produktowe, czy mają napisy? Osoba niesłysząca musi zrozumieć treść bez dźwięku.

Co zrobić teraz: plan na najbliższe tygodnie

Krok 1. Ustal, czy jesteś objęty wymaganiami. Policz pracowników, sprawdź obrót i sumę bilansową za ostatni rok i zapisz wynik. Jeśli jesteś mikroprzedsiębiorstwem, zachowaj tę notatkę.

Krok 2. Wypisz usługi dla konsumentów: sklep, rezerwacje z płatnością, konto klienta, aplikację. Zaznacz, które z nich są na liście dyrektywy.

Krok 3. Zrób test w 10 minut opisany wyżej i zapisz każdy problem ze zrzutem ekranu i adresem strony.

Krok 4. Zleć lub przeprowadź audyt według WCAG 2.1 AA, skupiony na procesie zakupu. Najpierw koszyk i płatność, potem reszta serwisu.

Krok 5. Napraw błędy według wagi: najpierw to, co blokuje zakup, na przykład niedostępny formularz lub przycisk płatności bez etykiety. Sprawdź też motyw sklepu i wtyczki, bo tam często leży źródło problemu.

Krok 6. Opublikuj deklarację dostępności z danymi kontaktowymi i ustal, kto w firmie odpowiada na zgłoszenia klientów.

Krok 7. Wpisz dostępność do procesu zmian: każdy nowy szablon, kampania czy wtyczka przechodzi krótki test przed publikacją.

To są informacje ogólne według stanu na październik 2026 r., a nie porada prawna. Sprawdź swoją sytuację z prawnikiem lub właściwym organem.